
ในวันเอื่อยเฉื่อยได้พบคนเอื่อยเฉื่อย
ก็เลยทำให้เอื่อยเฉื่อย
ในโลกแห่งความเอื่อยเฉื่อย
เราจะรู้จะเรีบนอะไรได้บ้าง
คนเราไม่เหมือนกัน อืดๆอาดๆได้ไม่จำเป็นต้องร้อนรนตลอดเวลา
ในความไร้มารยาทของใครบางคน
อาจแฝงด้วยความสดใสร่าเริง
รึนั่นคือตัวตนจริงแท้
ในความหยาบกระด้าง อาจแฝงซึ่งความอ่อนโยน
ซึ่งแม้อาจไม่ทำให้ใครรู้สึกแต่ก็ยังดีที่ได้รู้ตัวเอง
รึนั่นคือตัวตนอันจริงแท้
ในความดิบเถื่อนของใครบางคนอาจแฝงซึ่งความจริงใจ
เอื้ออาทรไว้เต็มเปื่ยม
รึนั่นคือตัวตนที่แท้จริง
แล้วตัวตนอีกเป็นล้านๆตัวที่เราซ่อนไว้เล่า
อยู่ที่ใด? อะไรคือความจริงแท้ของตัวตนที่ซ่อนอยู่
แล้วเราจะค่อยๆเผยมันออกมา
จริงแท้เช่นไร
ใช่หรือไม่...
0 ความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น