ถ้าความรักคือการเสียสละเราจะสามารถรักกันได้จริงหรือ?
เสียสละเพื่อ?
ทำไม?
แน่นอนคงไม่มีใครสามารถตอบได้หรือทำได้อย่างที่ใจคิด
เราเสียสละเพื่อคนที่เรารักแล้วตัวเองละ? ...
ถ้าทำเพื่อตัวเองแล้วคนที่เรารักละ?
คำถามมากมาย ... แล้วจริงๆเรารักกันหรือเรารักตัวเอง
สำหรับฉัน ความรักที่ผ่านมามันคือการรักตัวเอง
คนเราย่อมหาเหตุผลเพื่อมารองรับ ความถูกต้องให้กับตัวเองอยูแล้ว
คนเราทุกคนมันก็ต้องรักตัวเองก่อนรักคนอื่น ฟังไม่ผิดหรอก
จริงๆเรารักตัวเอง บางคนยอมทำเรื่องโง่เขลาเพื่อให้ใครอีกคนมารักเรา
ทั้งการประชดประชันขั้นร้ายแรง ไปจนถึงการทำร้ายตัวเองเพื่อให้เขาสนใจ
ยอมทำทุกอย่างที่เปลี่ยนปหลงตัวเอง เก็บและกดอารมณ์ความรู้สึกของตัวเอง
เพียงเพื่อหลอกตัวเองไปวันๆ ว่าจะสามารถทำให้เขาอยู่กับเรา
ความหมายจริงๆของการกระทำเหล่านั้นมันคือการรักตัวเอง
ตอนนี้เวลาผ่านฉันโตขึ้นและไม่อยากโง่เขลาเหมือนที่ผ่านมาการเรียนรู้ที่ได้พบ
การได้เจอะเจอกับผู้คนที่หลากหลายมากขึ้น ทำให้มุมมองชีวิตเปลี่ยนไป
ฉันฟังตัวเองมากขึ้น คิดมากขึ้น มองโลกให้กว้างขึ้น ไว้วางใจต่อโลกที่หมุนและปรับเปลี่ยนได้มากขึ้น
ฟังคนอื่นมากขึ้น พยายามตัดสินคนอื่นให้น้อยลง พูดในสิ่งที่ไม่ค่อยได้พูดได้มากขึ้น
เข้าใจและยอมรับเรื่องต่างๆได้มากขึ้น ถึงแม้มันยังไม่ดีเท่าไร
แต่มันก็ยังดีที่มีการเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี
มันจะดีแค่ไหนถ้าฉันสามารถผ่านการเรียนรู้บทใหม่ซึ่งว่าด้วยความรักที่มีอยู่หลายๆรูปแบบนี้ไปได้
มันจะดีแค่ไหนถ้าฉันสามารถให้อิสระแก่ตัวเองและคนที่รักได้อย่างเท่าเทียม
เราสามารถโอบกอดกันได้อย่างไม่มีข้อกังขา และในขณะเดียวกันเราก็สามาถโอบกอดคนรอบช้างได้อย่างบริสุทธิ์
เราบอกรักกันได้และในขณะเดียวกันเราก็สามาถบอกรักคนอื่นได้ (อันนี้ยาก)
มันจะดีแค่ไหนถ้าเรานิยามความรักใหม่ว่า ความรักคือการรักตัวเองและรักคนอื่นอย่างเท่าเทียม
บางคนทำได้(จริงหรือ) แต่หลายล้านคนทำไม่ได้ซึ่งก็ไม่แปลก
แต่นี้มันคือการเรียนรู้ ที่ไม่มีวันจบสิ้น...
จิ๊กโค้ดเพลง, ฟังเพลง คลิกโลด
